Het laatste decennium is het aantal daklozen in Nederland ruim verdubbeld. Naast persoonlijk leed brengt dat ook grote maatschappelijke gevolgen met zich mee. Dit wordt in de huidige coronacrisis eens te meer duidelijk.
Wie geen huis heeft wordt eerder ziek, en vormt daarmee ook een risico voor anderen. Met dit advies presenteert de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) vanuit het recht op huisvesting een structureel andere aanpak van dakloosheid. Een plek om te wonen staat aan de basis van elk passend hulpverleningstraject, oftewel: herstel begint bij een huis.
Waarom dit advies?
Staatssecretaris Blokhuis van VWS heeft de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) gevraagd om een advies uit te brengen met een focus op preventie van dakloosheid. De adviesvraag luidt: “Wat is nodig om dakloosheid fors te verminde - ren (waaronder: via preventie), waarbij de doelstelling is om mensen zoveel mogelijk in een eigen passende woonplek te begeleiden, een periode in de opvang bij voorkeur over te slaan en maximaal 3 maanden te laten duren?”
De laatste tien jaar is het aantal geschatte daklozen in Nederland volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) meer dan verdubbeld: van 17.800 in 2009 tot 39.300 duizend in 2018. Onder jongeren en daklozen met een niet-westerse migratie - achtergrond is de stijging het grootst.
Andere adviezen van de RVS over bestaanszekerheid:
|
Projectteam:
Erik Dannenberg
Raadslid
Lees verder
Pieter Hilhorst
Raadslid
Lees verder
Tim 'S Jongers
Senior adviseur
Willemijn van der Zwaard
Senior adviseur