Zorgen in een krappe arbeidsmarkt

Zorgen in een krappe arbeidsmarkt

De behoefte aan zorg en ondersteuning neemt door een veranderende bevolking toe. Tegelijkertijd kampt de zorg met personeelstekorten en met uitval, onder andere door verlies aan werkplezier. Het vakmanschap van zorg- en hulpverleners, maar ook kwaliteit en toegankelijkheid staan onder druk. Hoe blijven we voor elkaar zorgen in een krappe arbeidsmarkt?

Wij richten ons in ieder geval op deze onderwerpen: 

Maatschappelijke opgave

In een dubbel vergrijzende en ontgroenende samenleving zijn er niet alleen minder arbeidskrachten en mantelzorgers, ook stijgt de zorgvraag. Mensen leven langer, maar hebben wel vaker meer en complexere zorg nodig (RIVM 2018). Tegelijkertijd is sprake van een toenemende personeelsschaarste in de zorg. Het aantal moeilijk vervulbare vacatures groeit (UWV 2019), zorgmedewerkers zeggen vaker hun baan op (EY 2019) en het hoge verzuim versterkt dit tekort nog eens. Hun werkplezier en vakmanschap staan onder druk.

Regeldruk, administratieve lasten en hoge verwachtingen vanuit de samenleving - zowel professioneel als privé, zorgen voor werkdruk en stress. Zorgmedewerkers vinden het lastiger om hun blik op goede zorg te verbinden met veranderende verwachtingen vanuit toezichthouders, financiers, politiek en patiënten.

De opgave om te zorgen in een krappe arbeidsmarkt vraagt om een nieuwe invulling van professionaliteit en het hernieuwd aanwakkeren van bezieling op de werkvloer. Hoe kunnen we zorgen dat zorgmedewerkers hun professionele expertise en ervaring beter kunnen inzetten, op een manier die de patiënt en cliënt ten goede komt?

Nog breder, vraagt het ook om een andere omgang met onze zorgvraag. Hoe willen we samenleven en hoe krijgt zorgen daarin een plaats? Moeten we het zorgen beschouwen als iets dat er gedurende het hele leven voor iedereen bij zal kunnen gaan horen, ook buiten het (semi)professionele kader? In hoeverre zijn we als mensen bereid of in staat om elkaar te verzorgen, helpen of ondersteunen?